Nieuwe Gezins-foto maken, het verhaal, het waarom

10-09-2018

Nieuwe Gezins-foto maken, het verhaal, het waarom
Hoe belangrijk is fotografie voor een gezin.
Los van dat ik een eigen stijl en gevoel in mijn fotografie leg, is er iets dat de tijd overstijgt in dat fotografische moment.
Hier volgt een verhaal van een gezin dat ik al ruim 18 jaar regelmatig in mijn studio heb gehad. Een heftig en emotioneel verhaal.
Over de dood van Amber, en het doorgaan als een gezin een dochter verliest.
Roel en Christa, en hun kinderen Amber, Sterre en Mare.
Een hersenvliesontsteking veranderd binnen 12 uur alles in hun leven.
De nieuwe familiefoto is afgelopen mei gefotografeerd.
Ze zijn nu ambassadeur voor de Nederlandse meningitis stichting.

Het verhaal over Amber, klik hier.

Het Jeugdjournaal van maandag 10 september om 19.00 uur: Klik hier om te kijken

Het is 15 december 2017 als de telefoon in mijn studio gaat.
Ik hoor nog net … met Roel van de Bilt.
Een wat ik later als een ‘gebroken vader stem’ omschrijf, vertelt heel kort…
“We willen een nieuwe gezinsfoto. Mijn oudste dochter Amber is op 5 december overleden……..”

er volgt een korte stilte

“Niet nu maar over een paar maanden, het is nu nog te vroeg”
Ik kan niet geloven wat ik hoor. Alle reactie die ik zal geven kan niet genoeg zijn om dit tactvol genoeg te doen. Dus ik zeg alleen “he, wat, nee”

Het begon allemaal 18 jaar geleden in het jaar 2000, toen ik voor de eerste keer een fotosessie maakte van het verse jonge gezin, die net van een baby was bevallen.
Amber was geboren. En in de toen voor mij bekende stijl op film gefotografeerd in een cross-process (diafilm als negatieffilm ontwikkeld).

Al deze jaren tot op heden is het gezin vd Bilt eens in de zoveel jaren bij mij op de foto gegaan. De aanleiding was niet altijd een speciale reden, maar wel een belangrijk moment om de reflectie van het gezins-leven op beeld vast te leggen. Het geluk van uiteindelijk 3 dochters: Amber, Sterre en Mare.
Afgelopen mei-2018 zijn ze bij mij in de studio opnieuw op de foto gegaan.
Maar het verhaal van de het fotowerk is wel iets dat iedere ouder een schrikbeeld moet zijn.
Ze willen verder met hun leven, met Amber die in hun hart meegaat.
Zoals Roel zegt: ‘We zijn gelukkig met alle jaren de Amber ons heeft gegeven’

Ik wilde geen ‘emotie-serie’ foto’s maken, maar iets dat hun leven toekomst geeft in een kunstwerk van symbool en realiteit.
Natuurlijk kun je veel doen, bijv die tatoeages op de armen foto. Maar er moet voor mij meer diepgang zijn.
Niet het weglachen, maar het samen voelen en in elkaar en met elkaar verbonden.
Ik heb zelden een gezin mogen fotograferen dat zo mooi als mens is. Altijd moeiteloos het beste uit mij als fotograaf haalt.
Het zal die bekende klik zijn.
Ik merk dat ik echt ‘loskom’ in mijn creativiteit als mensen alles kunnen loslaten in wat ze zijn. Niet een vastomlijnd zelfbeeld hebben die niemand begrijpt omdat dat alleen een beeld in hun eigen denken/beleven is.
Dus ik richt me wat ze zijn, en hierin vertrouw ik op mijn eigen gevoel. Ik kan ze zien, ze voelen en daarop licht compositie en verhaal ‘componeren’.

Het verhaal was nu eens erg aanwezig en domineerde deze serie daarin.
Hoe dat te vertalen laat ik hier zien.
Ambers zelf portret vormt hier de basis voor een ontwerp in de kleding van de familie.
Hierbij is ze altijd onderdeel om je heen en met je mee. Het verleden heden en toekomst.
De tweede gedachte is het zelfportret als een soort achtergrond te gebruiken. Iets wat er is maar waarvan ook losgekomen wordt.Dus het is een achtergrond die altijd aanwezig is, maar de ‘nieuwe foto’ komt daarvoor.

 

 

 

 

Uiteindelijk wordt gekozen voor het eerste idee.
In de zwarte kleding zie je de afbeelding van Amber.

 

 

Daarna nog de nieuwe zussen foto, zonder Amber.
En nog enkele foto’s los van zowel Sterre als Mare.

Het wordt een prachtige serie fotowerken, waarvan hieronder een aantal.

Na afloop kijkt Christa me aan…. “vond je het moeilijk, zo-nu-ons te fotograferen ?”
Ik zeg, ‘Ja natuurlijk is dit moeilijk, maar ik ben er nu voor jullie, en vind dat mijn emoties hier niet de overhand mogen hebben. Het is uiteindelijk iets dat er voor jullie moet zijn, en emotie is prachtig als het op de plaats komt waar het moet zijn’.

Wat een verhaal is hier de basis van de fotografie-keuze.
Ze gaan door als familie als gezin, de vier musketiers die ooit de vijf waren, maar nog steeds een voor allen, allen voor 1.

Belangrijk is de link die gemaakt wordt naar de nederlandse meningitis stichting -link-
Hoe belangrijk is het om je te laten inenten, niet alleen voor jezelf maar ook voor alle anderen in je omgeven. Een verantwoordlijkheid nemen dus.
Nogmaals: Het hele verhaal over Amber kun je hier ook lezen: -link naar verhaal over Amber-

Ook facebook heeft hier veel te melden: klik hier.

Bijna de hele serie fotowerken:

« Terug
Henk van Kooten Logo

Henk van Kooten

de kunstenaar achter de lens

Als fotografisch kunstenaar is mijn doel:

‘ik fotografeer niet wat je vraagt, maar wat je nodig hebt’

Zoals Karel Bosman (rechterhand van Willem Wilmink) ooit zei in zijn show:
‘als je het niet ziet, dan is het er ook niet’

Mijn kunst richt zich op het beeld dat ik maak van en voor mensen thuis.

Maak een afspraak

×